زمینه و هدف: حقوق شهروندی امری در حال تغییر است که در عرصه قراردادهای الکترونیکی نیز نمود پیدا کرده است. هدف مقاله حاضر، یافتن الگویی مطلوب برای حقوق شهروندی (حقوق اقتصادی) در زمینه دیدگاههای حقوقی مطرح شده در زمینه استفاده از قراردادهای الکترونیکی است که دو رویکرد حقوقی مطرح یعنی رویکرد رضائی بودن و رویکرد ثبت رسمی (تشریفاتی بودن) قراردادها را مدنظر قرار می‌دهد.

مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر از نوع کیفی و روش مقاله توصیفی-تحلیلی است.

ملاحظات اخلاقی: نگارش مقاله حاضر تابع اصول اخلاقی نگارش از جمله اصل ارجاع‌دهی دقیق است.

یافته‌ها: الگوی مطلوب حقوق شهروندی در بهره‌مندی از قراردادهای الکترونیکی نیازمند رویکردی است که هم بتواند اصل رضائی بودن و هم عقود معین را دربرگیرد تا هم اسناد عادی بر مبنای رضایت طرفین قرارداد و هم اسناد رسمی بر مبنای تشریفات و مقررات رسمی در زندگی اقتصادی و اجتماعی شهروندان مورد استفاده واقع شود.

نتیجه‌گیری‌: قراردادهای الکترونیکی همانند قراردادهای سنتی می‌بایست هم اصل رضائی بودن و هم استفاده از رویکرد تشریفاتی بودن را در راستای لحاظ کردن قواعد عمومی قراردادها و حمایت از حقوق شهروندان در عرصه اقتصادی دنبال کنند. اصل رضائی بودن حامی اعتماد عمومی و ملاحظات عرفی در قراردادهای الکترونیکی است و اصل تشریفاتی بودن حامی قانون‌گرایی و حفظ نظم و امنیت عمومی است.