زمینه و هدف: جنایت علیه بشریت از مهم‌ترین جنایت‌های بین‌المللی است که در پاسخ به خشونت‌های گسترده و سازمان‌یافته علیه جمعیت غیرنظامی شکل گرفته و به تدریج از یک مفهوم اخلاقی و سیاسی به یک عنوان حقوقی مستقل تبدیل شده است. هدف این پژوهش، تبیین روند تکوین این جرم در حقوق بین‌الملل و تحلیل نسبت آن با مبانی فقهی و حقوق بشری است تا روشن شود آیا می‌توان برای آن، افزون بر پشتوانه کیفری بین‌المللی، بنیانی هنجاری در فقه اسلامی و حقوق بشر نیز شناسایی کرد.

مواد و روش‌ها: این تحقیق از نوع نظری بوده ‌روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی می‏باشد.

یافته‌ها: جنایت علیه بشریت در پرتو تحولات تاریخی به ویژه پس از جنگ‌های جهانی، دادگاه‌های نورنبرگ و توکیو، و سپس تثبیت در اسناد و محاکم کیفری بین‌المللی، به تدریج دارای ارکان و حدود نسبتاً مشخص شده است. همچنین، کرامت انسانی، منع تبعیض، حق حیات و منع شکنجه در حقوق بشر، و نیز حرمت نفس، قاعده لاضرر، منع ظلم، عدالت و منع فساد در فقه اسلامی، ظرفیت قابل توجهی برای حمایت هنجاری از جرم‌انگاری این رفتارها دارند.

ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.

نتیجه‌گیری: جنایت علیه بشریت، اگرچه محصول تحول تاریخی حقوق بین‌الملل است و بر مبانی مشترکی استوار است که هم‌افزایی حقوق بشر، فقه اسلامی و حقوق کیفری بین‌المللی را ممکن می‌سازد.