منابع
الف. منابع فارسی
- اسفندیاری (اسلامی)، رضا، «بررسی فقهی آثار مصرف فضای مجازی بر فرد و خانواده»، فصلنامه فقهی حقوقی زن و خانواده، سال چهارم، شماره هشتم، 1400.
- اسماعیلی، محسن و نصراللهی، محمدصادق، «پالایش فضای مجازی؛ حکم و مسائل آن از دیدگاه فقهی»، دو فصلنامه دین و ارتباطات، سال بیستوسوم، شماره اول، پیاپی چهلونهم، 1395.
- اسماعیلیان، ملیحه و ناظمی، امیر، «ارائه الگویی برای نهاد تنظیمگر رسانههای نوین صوتی - تصویری»، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، دوره هشتم، شماره دوم، 1397.
- انصاری، باقر، حقوق رسانه، تهران، سمت، 1391.
- جلالی فراهانی، امیرحسین، کنوانسیون جرایم سایبر و پروتکل الحاقی آن، تهران، انتشارات خرسندی، 1389.
- حسینی، مهدی و برزویی، محمدرضا، «مبانی و مؤلفههای فقهی حمایت از حریم خصوصی افراد در فضای مجازی»، دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی، سال ششم، شماره سیزدهم، 1396.
- خوانساری، محمد، بررسی چالشهای کلاندادهها در ایران، تهران، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات (مرکز تحقیقات مخابرات ایران)، 1396.
- دارابی، علی، «فقه رسانه و ارتباطات رسانهای؛ عرصه نو در حوزه علوم انسانی و مطالعات فقهی»، فصلنامه علمی سیاستپژوهی تحول در علوم انسانی، دوره اول، شماره سوم، پیاپی سوم، 1401.
- طالبی، ابوتراب و خوشبین، یوسف، «مسؤولیتپذیری اجتماعی جوانان و عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر آن»، فصلنامه علوم اجتماعی، دوره نوزدهم، شماره پنجاهونهم، 1391.
- طباطبایی، سید علیرضا و لیالی، محمدعلی، «قواعد فقهی پالایش فضای مجازی در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه حکومت اسلامی، سال بیستوسوم، شماره اول، پیاپی هشتادوهفتم، 1397.
- عاملی، سیدرضا، روابط عمومی دو فضایی، تهران، انتشارات سیمای شرق، 1390.
- عباسی درهبیدی، احمد؛ یوسفی، سارا و محمودی، فاطمه، فناوری فضای مجازی و پیشرفت، مجموعه آثار و مقالات برگزیده دهمین کنگره پیشگامان پیشرفت، 1395.
- فیروزی، محمدحسین؛ قربانی، مهدی؛ تقیپور، رضا و علیدادی، رضا، «الگوی راهبردی تولید محتوای فاخر مبتنی بر رویکردهای امنیت ملی در فضای سایبر»، فصلنامه امنیت ملی، سال دوازدهم، شماره چهلوچهارم، 1401.
- فیروزی، محمدحسین و موحدیصفت، محمدرضا، نقش کلاندادههای رسانههای اجتماعی در تحقق تمدن نوین اسلامی، چهارمین همایش تمدن نوین اسلامی، تهران، دانشگاه شاهد، 1397.
- قانع، احمدعلی، کتب ضاله؛ رویکردی فقهی، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق (ع)، 1391.
- کاشانی گهر، صدیقه، «پیامرسانهای موبایلی و توسعه سیاسی (با مطالعه تلگرام و واتساپ)»، فصلنامه عصر ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبایی، 1394.
- مقدسی، یوسف و طمهزی سیلابی، صمد، «بررسی فقهی و حقوقی محدودیتهای فضای مجازی»، فصلنامه پژوهشهای نوین در آموزش و پرورش، دوره چهارم، شماره دوم، 1402.
- موسوی حقشناس، میلاد، «تدوین اولویتبندی کدهای مسؤولیت اجتماعی در فضای مجازی»، مجله برگ فرهنگ، دوره دوم، شماره دوم، 1397.
ب. منابع لاتین
- Bodaghi, D; Slambolchi, A & Rabiee Mondajin, M, “Designing the Model of Social Responsibility and Measuring It in the Social Security Organization”, Social Science Quarterly, Vol 14, No 2, 2020.
- Guping, C; Cherian, J; Sial, M. S; Mentel, G; Wan, P; Álvarez-Otero, S & Saleem, U, “The Relationship Between CSR Communication on Social Media, Purchase Intention, and e-WOM in the Banking Sector of an Emerging Economy”, Journal of Theoretical and Applied Electronic Commerce Research, Vol 16, No 4, 2021.
- Lin, Z. C; Wong, I. A; Lin, S. K & Yang, Y, “Delivering Warmth and Expediting Love: Just-in-Time CSR in the Midst of COVID-19 Mega Disruption”, International Journal of Contemporary Hospitality Management, Vol 33, No 12, 2021.
- Puriwat, W & Tripopsakul, S, “Understanding Digital Social Responsibility in the Social Media Context: Evidence from Thailand”, International Journal of Professional Business Review, Vol 7, No 1, Article e0257. https://doi.org/10.26668/businessreview/2022.v7i1.257, 2022.
