زمینه و هدف: این پژوهش با هدف تبیین حقوقی تنوع فرهنگی به مثابه میراث مشترک بشریت انجام شده و به بررسی مبانی و ابعاد حمایتی آن در سه قلمرو حقوق بشر، حقوق شهروندی و فقه امامیه می‌پردازد تا الگویی منسجم برای همزیستی و صیانت از تکثر هویت‌ها ارائه دهد.

مواد و روش‌ها: این تحقیق از نوع نظری بوده ‌روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی می‏باشد.

یافته‌ها: تنوع فرهنگی فراتر از یک واقعیت اجتماعی، واجد ارزش هنجاری است. حقوق بین‌الملل بشر از طریق اسنادی چون اعلامیه جهانی تنوع فرهنگی و میثاقین، و حقوق شهروندی با محوریت شهروندی فرهنگی، بسترهای حمایتی لازم را فراهم می‌آورند. در فقه امامیه نیز ظرفیت‌های پویایی نظیر اصالت کرامت انسان، قاعده عدالت، اعتبار عرف و نفی عسر و حرج، مبانی محکمی برای شناسایی و حمایت از تکثر فرهنگی جامعه به دست می‌دهند.

ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.

نتیجه‌گیری: نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که هر سه حوزه، علیرغم تفاوت‌های مبنایی، در صیانت از تفاوت‌ها و نفی الگوهای همسان‌ساز اشتراک دارند. شناسایی تنوع فرهنگی به عنوان میراث مشترک بشریت، تعهدی همگانی برای دولت‌ها ایجاد می‌کند تا با رویکردی تلفیقی، میان انسجام ملی و هویت‌های متکثر توازن برقرار سازند.