The Relationship between Islamic Punishment and the Principle of Inherent Human Dignity in the Light of Human Rights

Document Type : Original Article

Author
Ali Bahraminejad
Assistant Professor, Department of Jurisprudence and Law, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
10.22034/jhsrj.2025.2054012.1006
Abstract
Background and Aim: Human dignity is one of the fundamental principles of human rights, which serves as the basis for many human rights and privileges. This right is not only inalienable but also regarded as a cornerstone of human rights. Some secular intellectuals believe that Islamic rulings, such as qisas (retribution) and divine punishments, are violent in nature and conflict with human dignity. This study examines whether Islamic punishments are in conflict with human rights and the inherent dignity of humans.
Materials and Methods: This research was conducted using a descriptive-analytical method, with data gathered from credible library sources.
Ethical Considerations: Throughout the research process, ethical principles, including the authenticity of texts, scientific honesty, and integrity, were maintained.
Findings: Human dignity and human rights are principles endorsed by Islam. However, their scope should not be limited solely to criminals and murderers. While criminals, too, possess rights as humans, the dignity and rights of the victim and those harmed by the crime should not be overlooked. They also have human rights that have been violated by the crime.
Conclusion: From a rational perspective, the implementation of divine punishments and qisas is in line with upholding the dignity of the victim and their heirs. Justice and human rights require that a murderer, who has deliberately violated the dignity and right to life of another, not have their dignity respected in this regard, a principle that Islam also emphasizes.
Keywords
Keywords: Islamic punishment
inherent human dignity
human rights
criminal
- ابن براج، قاضی عبد العزیز، المهذب البارع، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1406ق.
- ابن اثیر، جزری، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، تهران، مؤسسة مطبوعاتی اسماعیلیان، بی­تا.
- ابن حجاج قشیری، مسلم، صحیح مسلم، چاپ دوم، قم، المکتب الاسلامیه،1414ق.
- حر عاملی، محمد، وسایل الشیعه ،چاب دوم، قم،  انتشارات اسلامی، 1403ق.
- حلی، ابن ادریس، محمد بن منصور، السرائر، چاپ دوم، قم، انتشارات‌ اسلامی،1410ق.
- جبعی عاملی، زین­الدین (شهید ثانى) الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، چاپ اول، بیروت، دار العالم الاسلامی، بی­تا.
 - راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ۱۴۱۲ق، مفردات الفاظ القرآن، چاپ اول، قم، دار العلم، 1412ق.
- طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فى فقه الامامیه،چاپ سوم، تهران،  مکتب مرتضویه، 1378ق.
- طوسی، محمد بن حسن، الخلاف فى الاحکام، چاپ اول، قم، انتشارات اسلامی، 1407ق.
- طوسی، محمد بن حسن، النهایه فى مجرد الفقه والفتوى، چاپ اول، بیروت، دار الکتاب العربی،1400ق
- علامه حلی، حسن بن یوسف المطهر، ارشاد، چاپ اول، قم، انتشارات اسلامی، 1410ق.
- علامه حلی، حسن بن یوسف المطهر، قواعد الاحکام، چاپ دوم،قم،  انتشارات اسلامی،1413ق.
- علامه حلی، حسن بن یوسف المطهر، مختلف الشیعة، اول، قم، چاپ انتشارات اسلامی، 1413ق.
- کلینی، محمد، اصول کافی، تهران، المکتب مرتضویه، بی­تا.
- مکی عاملی، محمد( شهید اول)، القواعد و الفوائد، چاپ اول، قم، مفید، 1414ق.
- مکی عاملی، محمد ( شهید اول)، غایه المراد فى شرح نکت الارشاد، چاپ اول، قم،انتشارات اسلامی،1414ق.
- محقق حلی، جعفربن حسن ،1408ق، شرایع الاسلام، چاپ دوم، تهران، مؤسسة اسماعیلیان ، 1408ق.
- منتظری، حسینعلی، 1385، اسلام دین فطرت، چاپ اول، تهران، نشر سایه، 1385.
- منتظری، حسینعلی، دراسات فی ولایت الفقیه، چاپ دوم، قم، نشر تفکر، 1409ق.
- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، چاپ دوم، بیروت، مؤسسة الوفا، 1404ق .
- نوری، حسین، ۱۴۰۸ق، مستدرک الوسایل، چاپ دوم، قم مؤسسة ال البیت، 1408ق.
- نجفی، حسن، جواهر الکلام، چاپ پنجم، بیروت، داراحیاء التراث العربی، بی­تا.